58 785 85 55 kontakt@handproject.pl

Leczenie łokcia golfisty w Gdańsku - rozpoznanie i postępowanie

Ból po wewnętrznej stronie łokcia, nasilający się podczas chwytania i zginania nadgarstka, może wynikać z przeciążenia przyczepu ścięgien mięśni przedramienia. Taki stan określa się jako łokieć golfisty lub tendinopatię przyczepu zginaczy i mięśni nawracających przedramię. Dolegliwość nie dotyczy wyłącznie osób uprawiających golf. Leczenie wymaga ustalenia źródła bólu i oceny obciążeń związanych z pracą, sportem oraz codziennymi czynnościami.

Na czym polega łokieć golfisty i jakie daje objawy?

Ścięgna objęte zmianami przyczepiają się w okolicy nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej, czyli wyczuwalnej wyniosłości po wewnętrznej stronie łokcia. Uczestniczą w zginaniu nadgarstka i palców oraz obracaniu przedramienia dłonią w dół. Powtarzane ruchy i nadmierny wysiłek mogą prowadzić do mikrouszkodzeń oraz zmian degeneracyjnych przyczepu. Dlatego przewlekłe dolegliwości nie zawsze można sprowadzić do prostego stanu zapalnego.

Ból zwykle rozwija się stopniowo. Może pojawiać się przy podnoszeniu przedmiotu, mocnym zaciskaniu dłoni lub pracy wymagającej powtarzanego chwytu. Niekiedy promieniuje wzdłuż wewnętrznej strony przedramienia i towarzyszy mu osłabienie siły chwytu. Objawy mogą nasilać nie tylko treningi, ale także praca narzędziami, przenoszenie ciężarów i nagłe zwiększenie obciążenia ręki.

Drętwienie palca małego i serdecznego może wskazywać na współistniejące podrażnienie nerwu łokciowego. Nie należy traktować go jako objawu potwierdzającego wyłącznie przeciążenie ścięgien. Ból po urazie, narastające osłabienie ręki lub wyraźne zaburzenie czucia wymagają oceny lekarskiej. Zaczerwieniony, gorący i obrzęknięty staw, zwłaszcza z gorączką, wymaga pilnej pomocy.

Jak przebiega diagnostyka bólu po wewnętrznej stronie łokcia?

Podczas wywiadu lekarz ustala czas trwania dolegliwości, okoliczności ich wystąpienia i ruchy nasilające ból. Pyta o charakter pracy, aktywność sportową, przebyte urazy oraz dotychczasowe leczenie. Następnie ocenia miejsce bolesności, ruchomość łokcia i nadgarstka, siłę oraz czucie w ręce. Próby ruchu przeciw oporowi pomagają sprawdzić, czy objawy wiążą się z obciążeniem przyczepu zginaczy i mięśni nawracających.

Rozpoznanie często można ustalić na podstawie rozmowy i badania. USG lub rezonans magnetyczny mogą być potrzebne przy niejasnym obrazie dolegliwości, podejrzeniu rozleglejszego uszkodzenia albo braku poprawy pomimo leczenia. RTG służy przede wszystkim ocenie kości i stawu, a nie samych ścięgien. Przy podejrzeniu ucisku nerwu lekarz może rozważyć badanie przewodnictwa nerwowego.

W diagnostyce trzeba uwzględnić inne przyczyny bólu, w tym uszkodzenie więzadła stabilizującego przyśrodkową stronę łokcia, zmiany stawowe i neuropatię nerwu łokciowego. Badania obrazowe dobiera się do pytania diagnostycznego. Nie każda widoczna nieprawidłowość wyjaśnia dolegliwości i nie każdy pacjent potrzebuje wszystkich dostępnych badań.

Leczenie zachowawcze i stopniowy powrót do obciążania ręki

Postępowanie zazwyczaj rozpoczyna się bez operacji. Obejmuje ograniczenie czynności wywołujących ból i dostosowanie obciążeń, a nie długotrwałe zaprzestanie wszelkiej aktywności. Znaczenie może mieć zmiana sposobu chwytania narzędzi, organizacji pracy lub techniki sportowej. U części pacjentów lekarz zaleca czasowe stosowanie odpowiednio dobranej ortezy. Powinna ona ograniczać przeciążenie, a nie powodować dodatkowy ucisk i drętwienie.

Rehabilitacja służy stopniowemu przywracaniu tolerancji ścięgien na wysiłek. Program może obejmować ćwiczenia ruchomości, rozciąganie i wzmacnianie mięśni przedramienia. Zakres oraz intensywność ćwiczeń należy dopasować do reakcji na obciążenie. Powrót do pracy fizycznej i sportu przebiega etapami; chwilowe ustąpienie bólu nie oznacza jeszcze gotowości do wykonywania powtarzalnych ruchów z dużą siłą.

Leki przeciwbólowe lub przeciwzapalne mogą być stosowane objawowo, po uwzględnieniu przeciwwskazań i innych przyjmowanych preparatów. Nie zastępują modyfikacji obciążeń ani rehabilitacji. Iniekcje wymagają odrębnej kwalifikacji. Podanie glikokortykosteroidu może przynieść krótkotrwałą ulgę, ale wiąże się także z ryzykiem niekorzystnego wpływu na ścięgno. Nie jest metodą odpowiednią dla każdego pacjenta, a wybór leczenia powinien uwzględniać jego możliwe ograniczenia.

Leczenie łokcia golfisty w Gdańsku – konsultacja i wskazania do operacji

W HANDPROJECT w Gdańsku konsultacje prowadzi doktor nauk medycznych Dawid Mrozik, specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu oraz chirurgii urazowo-ortopedycznej. Lekarz zajmuje się chirurgią ręki i rekonstrukcyjną. Ocena dolegliwości obejmuje badanie kończyny i analizę dokumentacji. Na wizytę należy przygotować wcześniejsze wyniki badań oraz informacje o rehabilitacji, stosowanych lekach i wykonanych iniekcjach.

Leczenie operacyjne rozważa się zwykle wtedy, gdy dolegliwości istotnie ograniczają funkcję i utrzymują się pomimo wielomiesięcznego postępowania zachowawczego. Sam czas trwania bólu nie przesądza o wskazaniach. Zabieg może obejmować usunięcie uszkodzonych fragmentów ścięgna oraz naprawę przyczepu. Przed kwalifikacją należy omówić spodziewany zakres poprawy, ryzyko powikłań i dalsze leczenie usprawniające.

Tempo powrotu do aktywności zależy od rozległości zmian, zastosowanego leczenia i obciążeń zawodowych. Po operacji potrzebne są ochrona gojących się tkanek oraz stopniowe odzyskiwanie ruchu i siły zgodnie z zaleceniami. Utrzymujący się ból albo nowe zaburzenia czucia wymagają ponownej oceny; nie powinny być powodem do samodzielnego zwiększania intensywności ćwiczeń.

Jeśli myślisz, że możemy Tobie w jakiś sposób pomóc…

ODWIEDŹ NAS NA: